Louwrens Schenkel

'Ondanks dat ik geen studiewolf ben, heb ik toch een aantal diploma’s op zak’

Louwrens Schenkel (38) werkt als teamleider op West 54, locatie Sittard-Geleen. In 2013 slaagt hij voor verpleegkundige. De leidinggevende van de afdeling Chirurgie waar hij stage loopt, biedt hem in dat jaar een arbeidscontract aan. Louwrens: ‘Het specialisme chirurgie is interessant en het team is leuk, dus dan is de keuze gemakkelijk.’

In 1997 begint de vriendelijk lachende Louwrens aan zijn carrière. Via helpende niveau 2 en verzorgende IG maakt hij in 2011 de overstap naar de verpleging. ‘Ik heb 14 jaar in Zorgcentra gewerkt in verschillende functies. Daarna heb ik de overstap gemaakt naar de verpleging in het ziekenhuis. Ondanks dat ik geen studiewolf ben, heb ik toch een aantal diploma’s op zak. Daar ben ik trots op.’

Omdat Louwrens er niks voor voelt om een aantal jaren alleen bezig te zijn met theorie, kiest hij ervoor om de opleidingen intern te doen. Op die manier wisselen praktijk en theorie elkaar af.

Louwrens: ‘Op deze afdeling voel ik me thuis. De meeste mensen die worden opgenomen, moeten geopereerd worden of hebben net een operatie ondergaan. Per dag hebben we gemiddeld zo’n tien nieuwe opnames. De patiënten zijn in een vreemde omgeving, zijn ziek en omringd door mensen die ze niet kennen. Voor mij is het een mooie uitdaging om ervoor te zorgen dat al die verschillende patiënten, met een tevreden gevoel naar huis gaan. Dat kan niet bij iedereen, maar ik doe mijn uiterste best.’
Louwrens heeft tot slot nog een tip voor starters. ‘Dit werk is leuk en uitdagend. Je zorgt niet alleen voor het lichaam, maar ook voor de psyche van de patiënt. Laat je niet afschrikken door het feit dat patiënten ook heel erg ziek kunnen zijn en mogelijk niet meer beter worden. Dat hoort erbij en daar leer je mee omgaan. Ik voel dankbaarheid als ik die patiënten kan begeleiden.’